Hosgeldiniz: Yusufiye
 İçindekiler
· Ana Sayfa
· Yazarlarımız
· Haberler
· Arama
· Arşiv
· Anket
· Güncel Konular
· Sitelerimiz
· Ülkücü Şehitler
 Başbuğ Albümü
 Yazarlarımız
· Recep Küçükizsiz
· Hasan İlter
· Lütfi Kirecçi
· Selim Çoraklı
· İlhami Erdoğan
· Oyhan Hasan Bıldırki
· Kenan Eroğlu
· Dr. Mehmet Güneş
· Muhittin Arar
· Dr. Turan Güven
· İhsan Kurt
· Ali Baykan
· Dr. Lütfü Şahsuvaroğlu
· Dr. Özcan Yeniçeri
· Mustafa Köker
· Ahmet Er
· Dr. Yunus Zeyrek
· Dr. A. Bican Ercilasun
· Dr. Ahmet Turan Alkan
· Adnan İslamoğulları
· Abdurrahim Karakoç
· Dr. M. Niyazi Özdemir
· Remzi Çayır
· Nevzat Kösoğlu
· Ozan Arif
· Dr. Ali Koçak
· Ali Yaşar
 İHANET DOSYASI
 Ülkücü Şehitler
 
Can Özünden Besmele’yi Çekmişti (Hakkı Duran)

Muhsin Yazıcıoğlu’nu Ankara’ya ilk geldiği yıldan itibaren tanıyorum. Ben A.Ü. Ziraat Fakültesinde son sınıfta iken, yanlış hatırlamıyorsam o da Veteriner Fakültesi’nde 1971-72 öğretim yılında tahsil hayatına başlamıştı. Dışkapı’daki Yıldırım Beyazıt Yurdunda kalır ve görüşürdük. Veteriner Fakültesinde ülkü ocakları yönetiminde görev alan çok sayıda faal gençler vardı.



Muhsin Bey bu gençler arasında doğuştan sahip olduğu liderlik vasıflarıyla temayüz etti. Cesaretli, dürüst, namuslu, idealist ve yüksek ahlaklı bir vatan evlâdıydı. Esasen o zamanın gençleri arasında manevî değerler bakımından örnek kişiler çoktu. Teşkilat yöneticisi gençler, hepsi öğrenci oldukları için aldıkları burslar ve aileden gelen harçlıkla idare ederlerdi. Ancak teşkilatın işleriyle ilgili kendi imkanlarını aşan masraflar, teşkilat bütçesinden harcanırdı.

ÇİLE TEZGÂHINDA DOKUNMUŞ BİR NESİL

Bu nesil, bir anlamda gençliğini yaşayamadı. Ülkenin sürüklendiği anarşi ve terör ortamında ne rahat bir öğrenim, ne huzurlu bir hayat gördüler. Milletin ve ülkenin dertleriyle hemhâl olurken “kendi derdi yâdına” gelmeyen insan topluluğu idiler…Bu zorluklar, onlara bir takım nitelikler de kazandırdı. Nefis terbiyesi, sabır, dayanıklılık, Hakk’a teslimiyet, tevâzu, cesâret, azim…. Manevî değerlere yöneliş…İlâ’i Kelimatullâh ülküsü.. Bunlar hazcı, bol tüketimli, vur patlasın ortamlarda katiyen öğrenilip kazanılamaz. Bu açıdan bakınca o devrin gençleri kendini kazançlı sayar. Muhsin Yazıcıoğlu, Türkiye’nin o kargaşa dolu, gergin ve belâlı ortamında bir gençlik önderi olarak basamakları süratlice çıkmaya başladı. 1977’de Ülkü Ocakları Birliği Genel başkanı oldu. Aynı dönemde ben tahsilimi bitirmiş, Ülkücü Teknik Elemanlar Derneği Genel Başkanı olmuştum. Muhsin Başkan ile sıkı münasebetlerimiz vardı. Her hafta Alpaslan Türkeş’in riyasetinde ülkücü kuruluş genel başkanları bir araya gelirdik. Ara sıra gece yarısı onun veya benim başkanlık odamda ikili çay sohbetleri de yapmıştık. Memleketin ve teşkilatların meselelerini konuşurduk. Bu ikili sohbetlerden birinde Muhsin Bey, aşırı sol bir terörist örgüt tarafından kendisine yönelik bir öldürme planını anlatmış, bunu ilâhî bir lütufla nasıl öğrenip savuşturduğunu heyecanla kendisinden dinlemiştim. Sonradan bu örgütlerden haber alabilmesi sayesinde, bazı suikastleri önleyebildiğini söylemişti.

MAMAK GÜNLERİ

12 Eylül 1980 darbesi ile ülkede geniş tutuklamalar yapıldı. 12 Eylül’ün en başta gelen hedeflerinden biri MHP ve Ülkücü Kuruluşlar idi. Askerî mahkemelerde davalar açıldı. Hukuk devleti rafa kaldırıldı. İşkenceler, tertipler , kanunsuzluklar aldı başını gitti. Muhsin Yazıcıoğlu ve çok sayıda ülkücü teşkilat yöneticisi(şahsım dahil) arananlar listesine konuldu. Hasmâne nitelikte iddianameler hazırlandı. Mamak’da savaş esirleri için hazırlanmış olduğu belirtilen tutukevi, sağ ve sol düşüncedeki insanlara tahsis edildi. Öğrendiğimiz kadarıyla Amerikan standartlarında inşa edilmiş olan cezaevi, yine onlardan tercüme “esir talimatnamesi”ne göre yönetiliyordu. Merhum Muhsin Yazıcıoğlu, hem şiddetli işkencelere mâruz kaldı. Her saniyesi işkence olan Mamak cezaevinde 7.5 yılını geçirdi. Bunu 5.5 senesi “tecrit” denen bir hücrede karşıt guruptan bir örgüt üyesi ile geçmiştir.

C5 İŞKENCELERİ

Ankara’da Ülkücü gençlerin sorgusu ve işkenceler, Mamak Cezaevi bünyesinde bulunan C blok, 5. koğuşta yapılmakta idi. İşkence demek olan C5 deyiminin kaynağı budur. 12 Eylül’den birkaç ay sonra idi.. Muhsin Bey’in yakalandığını duyduk. İçişleri Bakanı H.Fehmi Güneş döneminde ülkücülere yönelik olarak kurulan emniyetçilerden oluşan bir tim, ihtilal günlerinde Sıkıyönetim savcısı Nurettin Soyer’in emrinde C5 bünyesinde sorgulama yapıyordu. Bu tim mensupları, gözaltına alınanların çoğuna kitaplarda yazan ve yazmayan bütün işkence çeşitlerini uygulamışlardır. C5 denilen işkence mekânını son olarak olarak görenlerdenim.

SIKIYÖNETİM MAHKEMELERİ

İdareye el koyan darbeciler, bir yandan yeni anayasa hazırlıkları yaparken, yakaladıkları ve işkenceye tâbî tuttukları insanları, anayasal düzeni yıkmakla suçlamayı da ihmal etmediler. MHP ve Ülkücü Kuruluşlar davasında 587 sanıktan 220’sinin o zaman yürürlükte olan ceza kanununun 146/1 maddesi uyarınca idamla cezalandırılmaları istendi.[1] Muhsin Yazıcıoğlu ve bir çok arkadaşımızın Mamak ceza ve tutukevindeki misafir(!)liği, hayli uzun sürdü. Yedi buçuk sene kadar…Sonunda beraat etmişti. Ceza infaz sistemine göre 7.5 yıl, 18-20 yıllık ağır hapis cezasının karşılığıdır ki, suçsuz yere çektirilmiştir. Bu durumda ceza almayışın fiilen mahkum olmakla çok bir farkı da yoktur. Muhsin Yazıcıoğlu’nun kaybolan yıllarının hesabını kim verecek. (İlâhî adalet bütün zâlimler ve işkencecilere şaşmaz hükmünü elbette uygulayacaktır. Mâsum insanların kanları ve canları üzerinden idareye el koyanlar o hesap gününü unutmasınlar). 1987’de tahliye olduktan sonra ticarete ve siyasete atıldı. Mağdurların elinden tutmak üzere kurulan bir vakfın başkanlığını yürüttü. 12 Eylül 1980 sonrası siyaset çizgilerimiz farklı gelişmiş olmasına rağmen fikir ve inanç beraberliğimiz aynen devam etmiştir.. Dostluk ve kardeşliğimize hiçbir zaman gölge düşmemiştir. Gerçek bir dâvâ adamı olduğunu, sadece dostları değil, hasımları bile kabul etmektedir…

SON SEFER

Yazıcıoğlu, “nasıl bilirsiniz?” sualine bütün kalbimizle “İYİ BİLİRİZ” diyebileceğimiz hakikî bir mü’mindir. Dostumuz Karakoç’un deyişiyle “can özünden Besmele’yi çekmiş”, ocaklarda pişip yanmış; nice vatan evladını da pişirmiştir. Daima "Hak uğruna seferlere" çıkmıştır. Son seferi bir karlı dağ başında noktalanmıştır. Kulluktan yüce bir makam yoktur. Tabii ki, Allah’ın kulu olmak şartıyla…Horasan Erenlerinin, Alperen ve gaazî dervişlerin son halkalarındandı. Şimdi şehitler kervânına katıldı. Ailesine, yakınlarına, dostlarına, sevenlerine ve bütün ülküdaşlarımıza tâziyelerimi sunuyorum. Allah ganî ganî rahmet eylesin.

Hakkı Duran



 Login
Üye Adi

sifre

Hala hesabiniz yok mu? Hemen açabilirsiniz. Kayitli bir kullanici olarak, yorum ayarlari ve isminizle yorum gönderme gibi avantajlara sahip olacaksiniz.
UNUTMAK TÜKENMEKTİR (Yusufiye Derneği Genel Merkezi)