Hosgeldiniz: Yusufiye
 İçindekiler
· Ana Sayfa
· Yazarlarımız
· Haberler
· Arama
· Arşiv
· Anket
· Güncel Konular
· Sitelerimiz
· Ülkücü Şehitler
 Başbuğ Albümü
 Yazarlarımız
· Recep Küçükizsiz
· Hasan İlter
· Lütfi Kirecçi
· Selim Çoraklı
· İlhami Erdoğan
· Oyhan Hasan Bıldırki
· Kenan Eroğlu
· Dr. Mehmet Güneş
· Muhittin Arar
· Dr. Turan Güven
· İhsan Kurt
· Ali Baykan
· Dr. Lütfü Şahsuvaroğlu
· Dr. Özcan Yeniçeri
· Mustafa Köker
· Ahmet Er
· Dr. Yunus Zeyrek
· Dr. A. Bican Ercilasun
· Dr. Ahmet Turan Alkan
· Adnan İslamoğulları
· Abdurrahim Karakoç
· Dr. M. Niyazi Özdemir
· Remzi Çayır
· Nevzat Kösoğlu
· Ozan Arif
· Dr. Ali Koçak
· Ali Yaşar
 İHANET DOSYASI
 Ülkücü Şehitler
 
Kerkük'ün Kimliği (Dr. Ali Koçak)

Etrafta yanan petrol yatakları ile, sanki mumlarla süslenmiş, tarih dolu bir şehir görürsünüz Kerkük`e ilk girdiğinizde. Hele bir de vakit gece ise; kültür ve sevgi dolu bir ortama girdiğinizi hisedersiniz.



Misafir olarak giderseniz, sizi şu sözlerle karşırarlar:

"Hoş gelipsen mihmanımız
Sana kurban canımız
Uzak yoldan gelipsen
Hani armağanımız."

Bu, "Mum kimin (gibi) yanan Kerkük!" bir zamanlar sevgi kokan, kültür ve edebiyat simgesi olan bir şehir iken artık "ateş kimin (gibi) yanmaktadır!", çölden kaçan, dağdan inen herkes "burası benimdir!" demek cesaretini göstermeye başladı! Cehaletin vermiş olduğu cesarete bak !!!!

Kerkük şehri dendiğinde, akla üç ana bölge gelir ve yeni biriyle tanştıklarında ilk soru: "Sen haralısan?" (hangi bölgedensin anlamında) olur. Bu bölgeler: Kale, Karşıyaka, Korya diye bilinir. Bu bölgelerdeki mahallelerin sakinleri hep Türkmenler idi. Ne Arap vardı, ne de Kürt... Karakaç, Bulak, Gavurbağı, Avcılar, Sarıkehya, Beyler gibi mahallelerdi işte...

Kale çok eski bir yerleşim bölgesiydi 'Nabukhaz Nassar' tarafından kurulmuştur. Saddam yönetimi döneminde oradaki, Selçuklular`a kadar dayanan tarihi eserleri bile yıkarak halk göç ettirildi. Orada Müslüman ve Hırıstiyan Türkmenler yaşardı. Hırıstiyanlar katolikti. İncil'i Türkçe okurlar, kilisede Papazları onlara Türkçe ayın yaptırırdı.

Kale`de bir kaç ilkokul bulunurdu, bunların en büyüğü Kale İkokulu`ydu, orada her sabah öğretmen, Yılmaz Efendi 'hoca' çocuklara "Türkmen Marşı"nı okuturdu:

"Ant olsun mavı asmanım sene
Ant olsun şanlı toprağım sene
Vatanım için men ölürem
Milletim için çalışıram."

Çocuklar gür gür bağırarak topraklarını, şartlar ne olursa olsun savunacakları na ant içerlerdi . Kale'nin "yedikızlar" kapısından büyük Pazar`a (çarşı) inilir. Orada "Cütkahve" kahvesinde erkekler, sohbet edip, oyun oynarlar.

Çarşıya doğru gidildiğinde, Abdullah Göge`nin, "Tamata, Badıncan, bamya..." diye Türkçe bağırdığı duyulurdu bir zamanlar. Öbür tarafta ise birinin elinde buçağı karpuzunu keserek "Karpuzum kan ediri, kıp kırmızı..." diye bağrdığı görülürdü.

Avcılar Mahallesi`ne girer girmez, Cuma Kazancı`nın "takır tukur" çekiç sesleri duyulmaya başlardı. Bunun tam bitişiğinde " Kayseri ", Kerkük`ün Kapalı çarşı`sı bulunur. Kayseri denilen kapalı çarşı da Osmanlı`dan miras kalan tarihi bir yapıttır. Yedi ayrı gözü (bölüm) vardır. Her kolda dükkanlar camsız-çerçevesiz, yığın yığın mal dolu...kumaşlar üst üste dizilmiş... Sahipleri tatlı dille konuşur, müşteriye buyur eder: "Hoş gelipsen, ne emrin var?" diye karşılar. Malına verilen fiat işine gelmezse, hem direnir, hem gönlünü alır: "Başım üstüne, gözüm üstüne. Fakat inan Allah`a kurtarmaz!"

Kayseri`nin arkasından Musalla Mahallesi`ne gidilir, Kerkük`ün en büyük bölgelerindendir, yiğitler yatağıdır. En büyük Mezarlık, "Musalla Mezarlığı" buradadır. Mezar taşlarında hep Türk ailelerinin isimlerini görürsünüz: Avcılar, Kasaplar, Koçaklar, Arslanlar ... ve daha niceleri Musalla Mezarlığı`nın yanısıra, Kerkük de bazı ailelerin kendi mezarlıkları da bulnmaktadır, örneğin: Neftçiler, Kırdarlar, Müderrisler, Hürmüzlüler mezarlıkları gibi.

Kerkük`ün en eski camisi Minareli Camii`dir. Bunun yanısıra aile isimlerini taşıyan camiler de bulunur: Kırdarlar, Neftçiler camileri gibi. Şehrin en büyük iki lisesi Musalla ve Kerkük Liseleridir. Eğitim dilinin Arapça olmasına rağmen, Yavuz Efendi, Cengiz Efendi, Aydın Efendi ve İhsan Efendi... hocalar açıklamaları Türkçe yaparlardı. Sınıflarda tek tük Arap veya Kürt bulunurdu ancak onlar da, bir Kerküklü kadar Türkçe konuşurlardı.

Buram buram Türk kokan ve Irak`da temizlik yarışmalarında birinci gelen güzelüm şehir artık mum kimin (gibi) değil ateş kimin yanmaya ve pislik kokarak haydutlar yatağı oldu.

"Bu elma dört olaydı
Karnıma dert olaydı
Yurduma göz dikenler
Keşke Millet olaydı!"

Dr. Ali Koçak



 Login
Üye Adi

sifre

Hala hesabiniz yok mu? Hemen açabilirsiniz. Kayitli bir kullanici olarak, yorum ayarlari ve isminizle yorum gönderme gibi avantajlara sahip olacaksiniz.
UNUTMAK TÜKENMEKTİR (Yusufiye Derneği Genel Merkezi)